بخش ۵۷ - ندبه حکیم اول جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به وضعت شاه و تقدیر او می‌پردازد. او از تغییرات زمان و اثراتی که بر سرنوشت شاه گذاشته، صحبت می‌کند. زمان و تقدیر، تاج و لباس قدرت را از سر و تن شاه ربوده و حالا این سختی‌ها به او روی آورده است. در روزگاری که بر او خوشی‌ها و موفقیت‌ها می‌گذشت، اکنون بدبختی و غم به سراغش آمده است. شاعر با اشاره به این که از سیر زمان و تقدیر باید شگفت‌زده شد، می‌گوید حالا که بخت از او دور شده، باید به وضعیت او گریست. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که اندوه شاه به اندازه‌ای است که حتی اگر او به خاطر شادی بخندد، به سبب غم‌ها و دلتنگی‌ها هنوز جای گریه وجود دارد.