(۲۰) وَ مِنْ کَلَامِهِ صلی الله علیه و سلم: آفَةُ السَّمَاحَةِ الْمَنُّ. (المعجم الکبیر للطبرانی) جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که وقتی کسی به ما لطفی می‌کند و ما را دل‌گرم می‌سازد، باید به یاد داشته باشیم که این نعمت می‌تواند با یک کلام سرد یا بی‌محلی از بین برود. او همچنین به این نکته می‌پردازد که جز باد خزان، چیز دیگری بر روح و محبت جوانمردی تأثیر منفی نمی‌گذارد. در واقع، شاعر به fragility of friendship و اهمیت نگهداری از روابط انسانی اشاره می‌کند.