(۲۲) وَمِنْ کَلَامِهِ صلی الله علیه و سلم: کَفَى بِالْمَوْتِ وَاعِظًا. (مسند الشهاب للقضاعی) جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به انتقاد از خطبه‌های موعظه‌گرانه می‌پردازد که عمدتاً محوریت مرگ و مصیبت را در بر می‌گیرند. شاعر به برگزاری مجالس وعظ و توجه به نصیحت‌های بالای منبر اشاره می‌کند، اما نکته اصلی قیاس نعره‌های نوحه‌گران و تأکید بر غم و مرگ همسایگان است. در واقع، شاعر به این نکته می‌پردازد که این نوع وعظ‌ها بیشتر به عواطف منفی و سوگ و غم مربوط می‌شود.