(۳۹) النَّظْرَةَ سَهْمٌ مَسْمُومٌ مِنْ سِهَامِ إِبْلِیسَ. (المستدرک للحاکم) جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مضرات و خطرات نگاه کردن به زیبایی‌های غیرمجاز اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که دیدن مو و زیبایی‌های نامحرم مثل یک دام فریبنده است و هر نگاهی می‌تواند زهرآلود باشد، چرا که تحت تأثیر وسوسه‌های شیطانی قرار می‌گیرد. به طور کلی، متن هشدار می‌دهد که این برخوردها می‌تواند انسان را به دوستی‌های نابجا و گمراهی بکشد.