(۳۲) لَیْسَ الغِنٰى عَنْ کَثْرَةِ العَرَضِ، وَلَکِنَّ الغِنٰى غِنَى النَّفْسِ. (صحیح البخاری) جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر درباره قدرت و ثروت صحبت می‌کند و می‌گوید که حقیقتاً ثروتمند کسی است که به مال و دارایی وابسته نیست و از فضل خداوند بی‌نیاز است. او کسی است که به درستی و کارسازی مشغول است و از ثروت، تنها به عنوان ابزاری برای خدمت به دیگران استفاده می‌کند.