بخش ۱۱ جامی
جامی / روضهٔ نخستین (در ذکر احوال مشایخ صوفیه) / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
معروف کرخی - قدس الله سره - گفته است که صوفی اینجا مهمان است، تقاضای مهمان بر میزبان جفاست، مهمان که باادب بود منتظر بود نه متقاضی.
مهمان توام در صف ارباب ارادت
بنشسته به هر چیز که آید ز تو راضی
بنهاده به خوان کرمت دیده امید
انعام تو را منتظرم نه متقاضی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
معروف کرخی - قدس الله سره - به این نکته اشاره می‌کند که صوفی در اینجا مهمان است و مهمان باید منتظر باشد نه اینکه از میزبان درخواست کند. او با ادبیات خود نشان می‌دهد که مهمان باید در مقام ارادت بنشیند و امیدوار باشد که از سفره کرم میزبان چیزی به او برسد، بدون اینکه بخواهد به طور مستقیم درخواست کند. در واقع، مهمان باید چشم‌انتظار انعام و لطف میزبان باشد.