بخش ۳۱ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

حصری - قدس الله تعالی سره - در توضیح مفهوم صوفی می‌گوید که صوفی کسی است که پس از فانی شدن از وجود طبیعی‌اش، هرگز به آن بازنمی‌گردد؛ چرا که فانی هرگز بازنمی‌گردد. او پس از پیوستن به وجود حقیقی و بقای پس از فنا، دیگر فانی نمی‌شود. در این شعر، به زیبایی به این مفهوم اشاره شده که وقتی انسان از دنیای مادی و مجاز می‌گذرد، دیگر به وجود خود باز نخواهد گشت و پس از دست‌یابی به وجود حقیقی، در حالت عدم، جاودانه می‌شود.