بخش ۳۰ جامی
جامی / روضهٔ نخستین (در ذکر احوال مشایخ صوفیه) / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شیخ ابوالعباس قصاب - قدس سره - درویشی را دید که جامه خود را می دوخت هر درزی را که راست نیامدی بگشادی و باز بدوختی شیخ فرمود: آن بت توست.
صوفی که به خرقه دوزیش بازاریست
گر بخیه فقر می زند خوش کاریست
ور جنبش طبع دست او جنباند
هر بخیه و رشته اش بت و زناریست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شیخ ابوالعباس قصاب درویشی را دید که در حال دوختن لباسش است. هر درزی که درست نمی‌آمد، او آن را باز کرده و دوباره می‌دوخت. شیخ به او گفت که این کار تو مانند بت پرستی است. شعر نیز بیان می‌کند که اگر عیب‌گیری از فقر تنها بخیه‌زنی باشد، کاری خوب است، اما هر حرکتی که در این کار انجام می‌شود می‌تواند به نوعی بت و وابستگی محسوب شود.