بخش ۹ جامی
جامی / روضهٔ نخستین (در ذکر احوال مشایخ صوفیه) / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
پیر هرات گوید او با جوینده خود همراه است دست او گرفته در طلب خود می تازاند.
آن که نی نام به دست است مرا زو نه نشان
دست بگرفته مرا در عقب خویش کشان
اوست دست من و پا نیز به هر جا که رود
پایکوبان ز پیش می روم و دست فشان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به همراهی یک جوینده اشاره می‌کند که دست او را گرفته و در جستجوی حقیقت و هدف خود به جلو می‌تازد. او از اینکه نماد آن جوینده در دستش نیست صحبت می‌کند و می‌گوید که این جوینده، هم دستش است و هم پاهایش. او به آرامی و با شوق به سوی مقصد می‌رود و دستش را به‌سوی جلو دراز کرده است.