بخش ۸ جامی
جامی / روضهٔ دوم (در ذکر حکمت حکما) / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
حکیمی را پرسیدند که آدمیزاد کی به خوردن شتابد؟ گفت: توانگر هرگاه گرسنه شود و درویش هرگاه که بیابد.
بخور چندانکه ننهد خانه تن
ز بیشی و کمی رو در خرابی
اگر دارنده ای هرگاه خواهی
و گر نادار هرگاهی که یابی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
حکیمی میگوید که انسانها زمان خوردن متفاوتی دارند. فرد توانگر وقتی گرسنه شود، غذا میخورد، در حالی که درویش هر وقت غذایی پیدا کند، میخورد. او همچنین توصیه میکند که به اندازهای بخوریم که به بدن آسیب نرساند و اشاره میکند که افراد دارای مال میتوانند هر وقت بخواهند غذا بخورند، اما کسانی که ندارند باید منتظر فرصتی باشند تا غذایی پیدا کنند.