بخش ۸ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

نوشیروان در روز نوروز مجلسی برپا کرد و متوجه شد که یکی از خویشاوندانش جام زرینی را در آغوش دارد، اما بی‌توجهی کرد و هیچ نگفت. وقتی مجلس به پایان رسید، شراب‌دار اعلام کرد که هیچ کس نباید بیرون برود تا مشخص شود جام زرین متعلق به کیست. نوشیروان گفت بگذارید فردی که آن را گرفته است، نگه دارد و کسی که از آن خبر دارد، دروغگو نخواهد بود. چند روز بعد، همان فرد با لباس‌های نو و پاهای موزه نو آمد. نوشیروان به لباس‌ها اشاره کرد و فهمید که این‌ها از همان جام بوده‌اند. او با لبخند به این موضوع پاسخ داد و دستور داد که هزار مثقال زر به او بدهند. این داستان به ما یادآور می‌شود که شاه کریم اگر از گناه کسی آگاه شود، باید به آن اعتراف کند و از کرم او عذرخواهی کند. انکار گناه به مراتب بدتر از خود گناه است.