بخش ۱۵ جامی
جامی / روضهٔ ششم (در مطایبه) / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
شخصی زشت رویی را دید که از گناهان استغفار می کرد و نجات از آتش دوزخ می طلبید گفت: ای دوست بدین روی چرا بر دوزخ بخیلی می کنی و آن را از آتش دریغ می داری؟
چون نبینی تو روی خود زان رو
بر کسان ناخوش است نی بر تو
گر بدین رو در آتشت فکنند
حیف بر آتش است نی بر تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شخصی زشت‌رو فردی را می‌بیند که از گناهانش توبه می‌کند و طلب نجات از آتش دوزخ دارد. او به او می‌گوید که با این چهره چرا می‌خواهد دوزخ را نجات دهد، زیرا چهره‌اش خود ناپسند است و او لیاقت عذاب را دارد. بر اساس این شعر، این شخص به این نتیجه می‌رسد که بهتر است به جای نگرانی از آتش دوزخ، خود را در آتش بیندازند، چون برآورده کردن نیاز به رهایی از درد هم مستحق نیست.