نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۰ جامی

جامی / روضهٔ ششم (در مطایبه) / وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

علویی با شخصی در اثنای خصومت گفت: مرا چون دشمن می داری و حال آنکه تو مأموری به آنکه در هر نماز بر من صلوات فرستی و بگویی: اللهم صل علی محمد و علی آل محمد گفت: من الطیبین الطاهرین نیز می گویم و تو از آن بیرونی!

ای که ز آل نبی می شمری خویش را

هست گواهت بر آن، پاکی ذات و صفات

چون تو دم از طیبات می زنی و طیبین

کو صفت طیبین یا سمت طیبات؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن، علویی در جواب فردی که او را به عنوان دشمن می‌داند، می‌گوید که تو مأمور هستی هر بار که نماز می‌خوانی بر او و آل او صلوات بفرستی. او اشاره می‌کند که خود او نیز از پاکان و طیبین است و از طرفی از شخص مقابل می‌پرسد که در کجا نشان از طیبین و صفات خوب خود دارد، چون او خود را از آل نبی می‌داند. در واقع این گفت‌وگو به نوعی درباره‌ی نسبت واقعی افراد با پاکی و صداقت در ایمان و عمل آنهاست.