بخش ۳۳ جامی
جامی / روضهٔ ششم (در مطایبه) / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
کوژپشتی را گفتند: آن می خواهی که خدای تعالی پشت تو را چون دیگران راست گرداند یا آن که پشت دیگران را چون تو کوژ گرداند؟ گفت: آنکه همه را چون من کوژ گرداند تا به آن چشمی که ایشان در من نگریسته اند من نیز به همان چشم در ایشان نگرم.
خوش آنکه خصم به عیبی که طعنه تو زند
به رغم وی ز چنان عیب رسته بنشینی
وز این نشستن بی عیب خوشتر آن باشد
که مبتلا شده او را به عیب خود بینی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، شخصی درباره کوژپشتی و عیب‌ها سخن می‌گوید. از او پرسیده می‌شود که آیا می‌خواهد خداوند پشت او را راست کند یا پشت دیگران را کوژ کند. او پاسخ می‌دهد که دوست دارد همه را مثل خودش کوژ کند تا بتواند به صورت برابر به دیگران نگاه کند. در ادامه، به فضیلتی اشاره می‌شود که شخصی می‌تواند عیبی که دیگران به او نسبت می‌دهند را نادیده بگیرد و به این عیب پی ببرد که او خود از آن عیب رهایی یافته است. در نهایت، نشستن بی‌عیب و با آرامش بهتر از این است که دیگران را در عیب‌هایشان ببینیم.