بخش ۲۴ - محمد عصار تبریزی جامی
جامی / روضهٔ هفتم (در شعر و بیان شاعران) / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بخش 1
محمد عصار تبریزی - رحمه الله تعالی، وی صاحب کتاب مهر و مشتری است و در آنجا لطایف و بدایع بسیار است و این چند بیت از آن کتاب است در وصف بینی معشوق:
کشیده بر گل و نسرین ز بینی
خطی در عین لطف و نازنینی
ید قدرت ستونی بسته سیمین
به زیر آن دو طاق عنبرآگین
میان جذع و لعل آن گل اندام
منبت شوشه ای از نقره خام
گل زنبق ولیکن ناشکفته
فراز یاسمین و لاله خفته
و از جمله سخنان وی است این قطعه که در اثنای آن مثنوی ذکر کرده است:
بخش 2
مجو عصار مهر از طبع مردم
که گل هرگز ز شورستان نخیزد
وفا از صورت بی معنی خلق
چو از صورت ملایک می گریزد
به غربال فلک بر فرق اینها
قضا جز گرد غداری نبیزد
به مهر آن را که نیکی بیش خواهی
به کینت هر زمان بدتر ستیزد
چو اشک آن را که سازی جای در چشم
اگر دستش دهد خونت بریزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
محمد عصار تبریزی، شاعر و نویسنده‌ای صاحب کتاب "مهر و مشتری" است که در آن به زیبایی‌های معشوق و لطایف گوناگون پرداخته است. او در این کتاب، به توصیف بینی معشوق به صورت زیبا و شاعرانه می‌پردازد و از ویژگی‌های آن چنین می‌سراید: بینی او مانند خطی زیبا بر روی گل و نسرین است و با قدرتی جالب توصیف می‌شود. همچنین عصار به بیان مفاهیمی درباره وفا و نیکوکاری پرداخته و می‌گوید که وفا از نیت‌های ظاهری خلق نمی‌آید و اساساً باید به دنبال معنای عمیق‌تری بود. او در سخنانش به ناپایداری جهان و نقش قضا و قدر نیز اشاره می‌کند. در کل، اشعار او توصیفی عمیق و هنرمندانه از عشق و زیبایی و نیز ابعادی فلسفی درباره زندگی و وفا را شامل می‌شود.