بخش ۹ - ناصرخسرو جامی
جامی / روضهٔ هفتم (در شعر و بیان شاعران) / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
ناصر خسرو الانصاری - رحمة الله علیه - در صناعت شعر ماهر بود و در فنون حکمت کامل اما به سوی اعتقاد و میل به زندقه و الحاد متهم شده بود، و او را سفرنامه ایست که در اکثر معموره کرده و محاوراتی که با افاضل کرده در آنجا به نظم آورده و این ابیات که عین القضات - قدس سره - در کتاب زبده الحقایق ایراد کرده از جمله منظومات اوست:
همه جور من از بلغاریان است
که مادامم همی باید کشیدن
گنه بلغاریان را نیز هم نیست
بگویم گر تو بتوانی شنیدن
خدایا این بلا و فتنه از توست
ولیکن کس نمی یارد چخیدن
همی آرند ترکان را ز بلغار
ز بهر پرده مردم دریدن
لب و دندان آن خوبان چون ماه
بدین خوبی نبایست آفریدن
که از عشق لب و دندان ایشان
به دندان لب همی باید گزیدن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
ناصر خسرو، شاعر و فیلسوف ایرانی، به خاطر مهارتش در شعر و دانش عمیقش در حکمت شناخته شده است. او به اعتقاد و مذهب الحادی متهم شده و سفرنامه‌ای نوشته که شامل مکالماتش با افراد فرزانه است. در این سفرنامه، اشعاری نیز دارد که از جمله آن‌ها، ابیاتی است که در آن به مسائلی چون عشق و زیبایی پرداخته است. او در اشعارش از زشتی‌ها و فتنه‌های زندگی حکایت می‌کند و با استفاده از تمثیل‌هایی، زیبایی‌ها و عشق را توصیف می‌کند.