شمارهٔ ۱۴ جامی
جامی / قطعات / وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)
مطرب خوش لهجه را حسن ادا باید نخست
تا دمش از رشته جان عقده غم بگسلد
نی چنان کز کثرت تحریر و تکرار نغم
در میان هر دو لفظش از غزل دم بگسلد
هر چه بربندد به هم ناظم به صد خون جگر
او ز ناهنجاری الحانش از هم بگسلد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اهمیت بیان و احساس در موسیقی اشاره می‌کند. او می‌گوید که هنرمند باید ابتدا به زیبایی و احساس اشعارش توجه کند تا بتواند غم و درد را از دل شنونده بزداید. همچنین، تکرار و کثرت نغمات نباید باعث عدم ارتباط واقعی بین کلمات شود. در نهایت، هر چند ناظم تلاش کند تا اشعار را به هم بندد، اگر ملودی‌ها ناهنجار باشند، آن ارتباط از بین می‌رود.