نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹ جامی

جامی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای خواجه عقل بین که بزرگان شهر ما

بر خویشتن فضای جهان تنگ می کنند

گر فی المثل به مجلس صدر آورند روی

هر یک به صدر مجلسش آهنگ می کنند

بهر گزی زمین که بود ملک دیگری

تیغ زبان کشیده به هم جنگ می کنند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد رفتار و رفتارهای نادرست بزرگان و افراد صاحب مقام در جامعه می‌پردازد. شاعر می‌گوید که این افراد به جای مشغول شدن به امور مهم و بزرگی، در میانه تنگی فضا و مشکلات، تنها به فکر برتری‌طلبی و رقابت با یکدیگر هستند. اگر یکی به مقام بالاتری دعوت شود، دیگران به طمع کسب همان مقام، به او حمله می‌کنند و به اصطلاح «زبان تیغ» می‌کشند و در حقیقت، همدیگر را به زحمت می‌اندازند.