شمارهٔ ۱۸ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد افرادی می‌پردازد که به ظاهر خود را دارای فضیلت و علم می‌دانند، اما در عمل از درون خالی هستند و تنها به لاف زدن مشغولند. شاعر به آنها یادآوری می‌کند که بهتر است به جای خودپسندی، از داشته‌های واقعی خود و آنچه در وجود خود دارند، بهره ببرند. به عبارتی، نباید فقط به ظواهر و القاب توجه کنند، بلکه باید به عمق و ارزش واقعی خود پی ببرند.