شمارهٔ ۲ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

مولانا جامی در این ابیات به نقد افرادی می‌پردازد که در زمان خود به ظواهر و تقلید از دیگران مشغولند و بندهٔ زمانه هستند. او می‌گوید که این افراد در نظر خداوند جز بدترین مخلوقات به حساب می‌آیند. او توصیه می‌کند که باید از تقلید بی‌فکر آن‌ها دوری کرد و در پی حقیقت و درست‌کاری بود. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که دشمنی در لباس دوستان خود را پنهان کرده‌اند و باید از نیرنگ‌های آن‌ها احتیاط کرد. در نهایت، او این افراد را به درندگان تشبیه کرده و هشدار می‌دهد که بدون درک و آگاهی، آدمی در دام آنان گرفتار خواهد شد.