شمارهٔ ۲۷ جامی
جامی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
من که از دولت قناعت رست
گردن همتم ز غل طمع
طمع از مال و جاه ببریدم
محنت فاقه به که ذل طمع
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر رهایی از قید و بندهای طمع و آز است. شاعر از دولت و قناعت سخن می‌گوید و تلاش می‌کند تا از غل و زنجیر طمع آزاد شود. او به این نتیجه می‌رسد که تحمل فقر و تنگدستی بهتر از ذلت ناشی از طمع و وابستگی به مال و مقام است. در واقع، او ارزش قناعت را بر ثروت و جاه ترجیح می‌دهد.