شمارهٔ ۳۲ جامی
جامی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
پست است قدر سفله اگر خود کلاه جاه
بر اوج سلطنت زند از گردش زمان
سفلی ست خاک اگر چه نه بر مقتضای طبع
همراه گردباد کشد سر بر آسمان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به مفهوم ناپایداری و عدم ارتباط مقام و قدرت با ارزش واقعی انسان اشاره دارد. شاعر بیان میکند که مقام و ثروت ممکن است فردی را به اوج برساند، اما این موقعیت به خاطر زمان و سرنوشت است و در اصل، اصل و ریشهی ارزش انسان به چیزهای دیگر بستگی دارد. در واقع، اگرچه کسی ممکن است در اوج قدرت باشد، در عمق وجودش ممکن است بیارزش و سفله باشد.