شمارهٔ ۳۴ جامی
جامی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
برای نعمت دنیا که خاک بر سر آن
منه ز منت هر سفله بار بر گردن
به یک دو روز رود نعمتش ز دست ولی
بماندت ابدالدهر عار بر گردن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت اشاره به این دارد که نعمت‌های دنیوی ارزش چندانی ندارند و در نهایت زوال‌پذیر هستند. شاعر تاکید می‌کند که نباید به خاطر آنها خود را زیر بار منت افراد حقیر قرار داد، چون در نهایت این نعمت‌ها از بین می‌روند و فقط عار و ننگ بر جا می‌ماند.