شمارهٔ ۴ - این هم صفت عمارت اوست جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف یک خانه‌ی زیبا و بهشتی می‌پردازد که با خاک و خشت‌های معطر ساخته شده و گویی از آسمان به زمین آمده است. در اطراف این خانه، سبزپوشانی صف کشیده‌اند و حوض مرمر آن همچون موجی در حال حرکت است. آب فواره‌اش به یاد ترانه‌ای عاشقانه است و به طور کلی این مکان به زندگی و شادابی و زیبایی اشاره دارد. همچنین، شاعر به آن اشاره می‌کند که هیچ‌چیزی در دنیا مشابه این مکان نمی‌تواند باشد و آن را به نوعی بهشت و ملکی الهی می‌داند.