نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۳ جامی

جامی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آمد سحری به خوابم آن قره عین

تابان ز دو زلف او دو رخ کالقمرین

می ریخت ز دیده اشک و می گفت به ناز

جامی چونی علی مقاسات البین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر در خواب خود به دختری با چشمان سیاه و زیبا می‌نگرد که چهره‌اش مانند ماه می‌درخشد. او در حال اشک ریختن است و با ناز می‌گوید: "چطور می‌توانم مانند تو اندازه و صفات زیبایت را داشته باشم؟"