شمارهٔ ۱۰۷ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به زیبایی و سرخ‌رویی محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که هرچند خود او زیباست، اما به خاطر دعوایی که با او دارد، برایش مشکل‌آفرین شده است. در این میان، صبا (باد) به خاطر این وضعیت، از شاخش گلی را خشک کرده و از چهره‌اش، خون می‌ریزد. شاعر به نوعی احساس ناامیدی و اندوه را از این وضعیت بیان می‌کند.