شمارهٔ ۱۲۱ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این نکته اشاره دارد که وجود عالم مانند آینه‌ای است که وجود انسان‌ها به آن جلا می‌بخشد. هنگامی که این آینه (وجود عالم) جلا پیدا کند، به کمال می‌رسد و تجلی زیبایی‌های ذات خداوند و نام‌های عالی او را نشان می‌دهد.