نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۸ جامی

جامی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر چند که در دل غم هجران افکند

جان پرتو حسن به جانب آن افکند

حسن را چو فزون نمود یک نقطه دگر

از خون جگر قطره به دامان افکند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد جدایی و حسرتی که به خاطر عشق دارد سخن می‌گوید. او حس و حال خود را این‌گونه توصیف می‌کند که با وجود غم جدایی، تاب و توانی که به خاطر زیبایی محبوبش دارد، او را به سمت آن محبوب می‌کشاند. همچنین، هرگاه زیبایی آن محبوب بیشتر می‌شود، شاعر هم از دل خود بریده و ناحق خون جگرش را به خاطر عشق و درد جدایی به زمین می‌ریزد.