شمارهٔ ۶۰ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از یک منطقی‌دان می‌خواهد که او را درک کند و از بحث‌های منطقی بیشتر پرهیز کند. شاعر از احساس خستگی و نارضایتی از پیچیدگی‌های منطقی سخن می‌گوید و در نهایت به یک تصور ساده و صمیمی رضایت می‌دهد.