شمارهٔ ۷۸ جامی
جامی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای برده غمت شادی صد ساله ز دل
هرگز نرود داغ تو چون لاله ز دل
روزی که به دل داغ تو با خاک برم
لاله ز گلم برآید و ناله ز دل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی غم و بار سنگین فقدان است. شاعر می‌گوید که این غم هرگز از دلش خارج نمی‌شود و تا زمانی که زنده است، داغ این درد را با خود خواهد داشت. او همچنین بیان می‌کند که در روزی که این داغ را به خاک بسپارد، لاله‌ای از درونش بیرون خواهد آمد و ناله‌ای از دلش بلند خواهد شد. در واقع، این شعر نشان‌دهنده‌ی همیشگی بودن غم و یاد عزیزان از دست رفته است.