شمارهٔ ۹۱ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تمایل خود برای بودن در موقعیتی وابسته و محزون اشاره می‌کند. او می‌گوید که می‌خواهد در عین حال که در کشمکش‌های زندگی حضور دارد، در کناری به عشق و غم معشوقش بچسبد و سر به زانو دراز کند. این احساسات نشان‌دهنده‌ی فداکاری و تعلق عاطفی عمیق اوست.