شمارهٔ ۹۲ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از احساس نارضایتی و خستگی خود سخن می‌گوید. او از وابستگی به دنیا و عقل که او را فریب می‌دهند، می‌گوید و از خداوند خواهش دارد که او را به عدم و نابودی برساند تا از شر ننگ وجودش رهایی یابد.