شمارهٔ ۵ - فی منقبت الامام علی بن موسی الرضا رضی الله عنهما جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره امام رضا (ع) سروده شده و به مقام والای او اشاره دارد. شاعر با سلام و درود به این امام، او را تاج سر سلاطین و پیشوای حقیقی می‌داند. امام رضا، که لقب "رضا" را به خاطر صفات نیکو و آرامش درونش گرفته، نماد فضیلت و شرف است. شاعر به زیبایی‌های او و همچنین به مقام والای او در کنج عالم اشاره کرده و می‌گوید که اگر کسی به دنبال خوشبختی است، باید خود را به دامان امام رضا بسپارد و از هر غیر او جدا شود. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که حتی اگر برخی مخالفین به او آسیب رسانند، نباید نگران بود زیرا عشق و محبت امام فراتر از این مسائل است.