شمارهٔ ۱۷۸ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دو عمل متضاد اشاره می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که اگر می‌خواهد به او آسیب بزند، با شمشیر محبت او را بزند یا اگر رحمت دارد، نگاهی مهربان به او بیندازد. او در حسرت لبان معشوق، تشنه و خاکستری شده و خواهان نوشیدن عشق اوست. شاعر همچنین خود را مانند سگی در کنار معشوق می‌بیند که در انتظار شانس شکار است. در ادامه، او به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی او باعث حسرتش شده است. شاعر از معشوق می‌خواهد که درباره عشق حرف بزند و به خردمندان آگاه کند. در نهایت، او از مشقت افراد فرهیخته در تحمل درد و رنج سخن می‌گوید و به سرنوشتی که قضا و قدر برای او رقم زده، اشاره می‌کند.