نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹۲ جامی

جامی / غزلیات / وزن: فاعلات فع فاعلات فع

خط عنبرین بر شکر مکش

طوق مشک چین گرد خور مکش

چشم عالمی دفع چشم را

نیلگون رقم بر قمر مکش

طوطی خطت گو چو زاغ شب

قرص مهر را زیر پر مکش

مهر نه ز لب بر دهان مرا

وز فغان من درد سر مکش

گشته عالمی فتنه بیش ازین

از جمال خود پرده در مکش

چون خیال او میهمان شود

غیر جان دلا ماحضر مکش

جامیا زدی شعله در جهان

هر دم آه گرم از جگر مکش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از شاعر معروف ایرانی، حافظ، به زیبایی احساساتی عمیق را بیان می‌کند. در این ابیات، شاعر از معشوقه‌اش می‌خواهد که از زیبایی‌هایش سوءاستفاده نکند و دل‌ها را به درد نیاورد. او هشدار می‌دهد که زیبایی و جذابیت معشوق می‌تواند دیگران را به فتنه و آشفتگی بیندازد. در نهایت، شاعر از معشوق می‌خواهد که از ستم به دل‌های عاشقان خودداری کند و به یاد داشته باشد که عشق و احساسات واقعی عمیق‌تر از ظواهر هستند.