شمارهٔ ۱۲ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از مدح کسانی که به خوبی و شایستگی شناخته نمی‌شوند، انتقاد می‌کند. او می‌گوید که ستایش افرادی که دارای رفتارهای نادرست و زشت هستند، مانند بزرگ‌کردن خاکی است که بر سر می‌ریزیم و هیچ ارزشی ندارد. در واقع، او به بررسی این نکته می‌پردازد که ستایش باید برای افرادی باشد که شایستگی و فضیلت دارند، نه برای کسانی که به سیرت حیوانات شبیه‌اند.