نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ جامی

جامی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

دی گفت عارفی که مضیق خم سپهر

از محنت عوام عجب تنگ خانه ایست

گفتم ز تنگ خانه یکی نقطه محو کن

کز منت لیام عجب ننگ خانه ایست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

دی می‌گوید که عارف در مورد سختی‌های زندگی و تنگناهای فردی صحبت می‌کند و بیان می‌کند که زندگی در میان مشکلات و رنج مردم، بسیار محدود و تنگ است. در پاسخ، گوینده پیشنهاد می‌دهد که با پاک کردن یک نقطه از این تنگنای زندگی، می‌توان به شیرینی و رضایت خاطر رسید، زیرا در مقابل رحمت‌های الهی، این تنگناها چندان ارزش ندارند.