شمارهٔ ۱۶ جامی
جامی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
همه شحمی و لحم ای شوخ قصاب
خوش آن کو چون تو باری برگزیند
اگر اسب تو هرگز جو نیابد
ز ضعف و لاغری کی رنج بیند
تو هرگاهی که بر وی می نشینی
دوصد من گوشت بر وی می نشیند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره یک قصاب خوش‌ذوق است که قادر است گوشت و شحم را به خوبی انتخاب کند. او به زیبایی و با مهارت گوشت را برش می‌زند و هر گاه سوار بر اسب می‌شود، این اسب به دلیل وزن سنگینش دچار مشکل می‌شود و رنج می‌کشد. شاعر به طعنه اشاره می‌کند که هر بار سوار می‌شود، بار سنگینی بر دوش اسب می‌گذارد.