شمارهٔ ۱۹ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد دنیاپرستی و حرص و طمع می‌پردازد. شاعر از کسانی که به دنبال ثروت و لذت‌های دنیوی هستند، انتقاد می‌کند و آن‌ها را به بی‌عملی و خواب‌زدگی دعوت می‌کند. همچنین، به عزلت و دوری از دنیای مادّی اشاره می‌کند و می‌گوید بهتر است که بی‌خود و حریص در کنار یکدیگر نمانند. در نهایت، دعوت به روحیه‌ای ساده و موقر دارد که راهی برای رهایی از فقر مادی است.