شمارهٔ ۲۲ جامی
جامی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
سفله ای می خواست عذر عارفی کز آمدن
سوی تو مانع مرا اشغال گوناگون بود
گفت خامش کن که گر سویم نیاید چون تویی
منت ناآمدن از آمدن افزون بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، سخن از شخصی است که می‌خواهد از عذر و بهانه‌جویی عارفی صحبت کند که برایش موانعی ایجاد کرده. عارف به او می‌گوید که به جای این بهانه‌ها، بهتر است سکوت کند زیرا اگر او به سویش نیاید، نبودن او از آمدنش بیشتر ناامیدی می‌آورد. به عبارت دیگر، عارف تأکید می‌کند که عدم حضورش خود مشکل بزرگ‌تری است.