نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶ جامی

جامی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به یک لطیفه فرستاد ابره جامه

برایم آن که بود خلعت کرم به برش

نشسته منتظرم تا خدا برانگیزد

لطیفه دگر از غیب بهر آسترش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی به انتظار و امید اشاره دارد. گوینده منتظر است تا خداوند لطیفه‌ای تازه برایش ارسال کند، همان‌طور که در گذشته لباس کرم‌داری برای او فرستاده بود. به عبارتی، او در آرزوی دریافت نعمت‌ها و برکات جدید از سوی خداوند است.