نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶ جامی

جامی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ابلهی را چو بخت برگردد

عمر در کار بطن و فرج کند

از ضعیفان به ظلم بستاند

با حریفان به فسق خرج کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به وصف حال افرادی می‌پردازد که وقتی شانس و بخت به آن‌ها برمی‌گردد، به زندگی نادرست و معیوبی دست می‌زنند. آن‌ها از ضعیفان ظلم می‌کنند و به همراه دوستان خود در کارهای ناشایست و گناه‌آمیز خرج می‌کنند. به طور کلی، این ابیات به نادرستی و فساد شخصیت برخی افراد اشاره دارد.