نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸ جامی

جامی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

عالم از مردم پر است اما نباشد در میان

فارق ایشان ز گاو و خر بجز گوش و دمی

کرد دانا وضع آیینه که چون آن را گهی

پیش روی خود نهد آید به چشمش مردمی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که دنیا از انسان‌ها پر است، اما بسیاری از آن‌ها تفاوت چندانی با حیوانات ندارند و فقط از نظر ظاهری و حواس متفاوتند. شاعر می‌گوید که انسان‌ها باید بیشتر به خودشان و روحشان توجه کنند تا بتوانند به معنای واقعی انسان بودن پی ببرند. در واقع، با نگاه به خود و تفکر درونی، انسان می‌تواند به عمق وجودی خویش دست یابد.