شمارهٔ ۴۵ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از شخصی دربارهٔ رنج و ناراحتی‌اش از مهمان می‌پرسد و به او می‌گوید که چرا هر شب گرفتار مشکلات اوست. شخص جواب می‌دهد که تو چرا زبان به تلخی می‌گشایی و برایش توضیح می‌دهد که حتی سگ و کفشگر هم بهتر می‌دانند که در کیسه یا انبان دقیقاً چه خبر است. اینها نشان‌دهندهٔ این است که اوضاع برای همه روشن است و نیازی به توضیحات بیشتر نیست.