شمارهٔ ۱۱ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به وصف و تمجید از زیبایی‌های یک معمار و بنای عالی می‌پردازد که در عالم کم نظیر است. شاعر بر اهمیت و عظمت این بنا تاکید می‌کند و بیان می‌کند که این مکان به قدری مقدس است که حتی ستارگان و آسمان نیز در برابرش سر تعظیم فرود می‌آورند. آب لطف و رحمت از سقف آن می‌چکد و درختانش نیز سرسبز و خرم هستند. همچنین، شاعر به دوام و ثبات این بنا اشاره دارد که از زمان‌های قدیم در آنجا قرار دارد. او به فضایل و نعمت‌های آن مکان مقدس می‌پردازد و می‌گوید کسانی که به حریم آن راه ندارند، محروم از برکات آن هستند. وصف زیبایی‌های ظاهری بنا و تأثیر آن بر زوایای مختلف زندگی از دیگر مضامین شعر است. در نهایت، شاعر به عظمت و مقام بلند آن مکان اشاره می‌کند که قدمگاه بزرگان و پادشاهان است.