شمارهٔ ۲۶ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف عظمت و شوکت یک پادشاه می‌پردازد. در آغاز، شاعر به زیبایی و نورانی بودن وجه پادشاه اشاره می‌کند و او را به خورشید تشبیه می‌کند که با نور خود حالتی خاص به دولت او بخشیده است. سپس به طواف دربار پادشاه و تواضع سروران در برابر او اشاره می‌کند و می‌گوید که او فردی است که نیازی به وزیر ندارد و از اسرار مملکت آگاه است. شاعر همچنین بر قدرت و تدبیر پادشاه در مبارزه با دشمنان تأکید می‌کند و از او می‌خواهد که دوران سلطنتش پایدار و امن باشد، همانند حرکت دورانی فلک.