شمارهٔ ۲۷ جامی
جامی / قصاید / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
بنامیزد این منزل روح پرور
بهشتیست رو کرده در حوض کوثر
نه کوثر پر از نجم سیاره چرخی
ز گردنده مرغابیان شناور
ز غوطه زدن در غروب و طلوعی
که آید پیاپی ز رخشنده اختر
نه چرخی که بحریست ماهی ز آبش
نمایان چو از خنجر شاه جوهر
جوانبخت مقبل جهانبخش مفضل
جهاندار عادل جهانگیر صفدر
هزبر ظفرپیشه سلطان حسین آن
که بر شیر دل خسروان شد مظفر
به حکمت چو لقمان به حشمت سلیمان
به صولت فریدون به دولت سکندر
الا تا جهان را بقاهست بادش
پس بودن تخت و افسر میسر
مقاصد مهیا مطالب محصل
عساکر مرتب ممالک مسخر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف یک خانه یا مکان می‌پردازد که به‌عنوان محلی روح‌پرور و بهشتی توصیف شده است. این مکان با زیبایی‌های خود، مانند حوض کوثر که پر از ستاره‌ها و نور است، توجه می‌کند. شاعر از شب و روز و گردش ستاره‌ها یاد می‌کند و به عظمت و قدرت شخصیت‌هایی چون «سلطان حسین» و «فریدون» اشاره می‌کند. او به حکمت و قدرت می‌بالد و ذکر می‌کند که تا زمانی که باد و نعمت‌های الهی در جهان برقرار است، قدرت و حکومت هم ادامه خواهد داشت. در نهایت، شاعر به تلاش برای دستیابی به اهداف و برنامه‌ها در سرزمین‌ها اشاره می‌کند.