نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹ جامی

جامی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

خوشنویسی چو عارض خوبان

سخنم را به خط خوب آراست

لیک در هر غزل به سهو قلم

گاه چیزی فزود و گاهی کاست

کردم اصلاح آن من از خط خویش

گرچه نامد چنانچه دل می خواست

هر چه او کرده بود با سخنم

با خط او قصور کردم راست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به خوشنویسی و زیبایی آن اشاره می‌کند و بیان می‌کند که سخنانش را به خط زیبا آراسته است. اما در هر غزل به‌طور ناخواسته اشکالاتی در نوشتن به وجود آمده است، گاهی کلماتی اضافه شده یا حذف شده‌اند. شاعر سعی کرده این اشکالات را اصلاح کند، ولی نتوانسته به آن چیزی که آرزو داشته برسد و در نهایت acknowledges که خط او نتوانسته به درستی احساساتش را منتقل کند.