شمارهٔ ۳۴ جامی
جامی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
جهان پناها بادت خدا پناه که شد
ز نقشبندی لطفت جهان نگارستان
شکار چنگل باز ظفر شکارت باد
هزار طایر دولت درین شکارستان
ز نوک خامه یکی روضه کرده ام ترتیب
که پیش دیده حاسد نموده خارستان
به کشور تو فرستاده شد بدان امید
که از نسیم قبولت شود بهارستان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش خداوند و زیبایی‌های جهان می‌پردازد. شاعر از لطافت و زیبایی‌های جهان صحبت می‌کند و آرزو می‌کند که در شکار خوشبختی و موفقیت، دستاوردهایی داشته باشد. او همچنین با استفاده از تصویرسازی، به توصیف جنبه‌های گوناگون زندگی و امید به قبولیدن دعاهایش توسط خداوند می‌پردازد. در نهایت، وی به امید بهار و شکوفایی در سرزمین خویش، این شعر را به عاشقانه‌ترین شکل به نگارش درآورده است.