شمارهٔ ۱۸ جامی
جامی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شوخی که بلای دل و دین افتاده ست
برخاک ره از خانه زین افتاده ست
او پرتو خورشید جمال ازل است
از وی چه عجب گر به زمین افتاده ست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به شوخی و جهان‌بینی اشاره می‌کند که باعث گمراهی انسان‌ها شده است. او همچنین بر تأثیر وجودی فردی خاص، که نماد زیبایی و نور است، تأکید می‌کند و از این که چنین وجودی به زمین و دنیای مادی آمده، تعجب نکرده و آن را طبیعی می‌داند.